Czy Hiob przypisał Bogu zło?

W jednej z dyskusyj na fejsbukowym profilu ks. Dariusza Kowalczyka SJ zabrał głos pan redaktor Jan Bodakowski i zacytował mądre słowa św. Jana Pawła II pochodzące z listu apostolskiego „Salvifici doloris„:

Hiob jednakże zaprzecza słuszności zasady, która utożsamia cierpienie z karą za grzech, a czyni to w imię swego doświadczenia. Świadom jest bowiem, że nie zasłużył na taką karę, owszem, przedstawia dobro, jakie czynił w swym życiu. W końcu także sam Bóg upomina przyjaciół Hioba za ich oskarżenia i przyznaje, że Hiob nie zawinił. Jego cierpienie jest cierpieniem niewinnego; trzeba je przyjąć jako tajemnicę, której człowiek nie jest zdolny do końca przeniknąć swym rozumem.

Na te słowa odpowiedziała niejaka Ania Anna, podważając niewinność Hioba: ( H i 42,6) Hiob jest przykładem nieświadomego przekroczenia,, prawa dwóch dróg ” .Z drogi życia zszedł na ,, drogę śmierci ” .A uczynił to nieświadomie przez jedno, zdanie, które wypowiedział, (Hi 2,10). Przypisał, BOGU nie tylko dobro ,ale i zło.! Bóg nie ma wobec nas złych zamiarów.! ( Hi 40,8) .pozdrawiam.

Zdaniem tej pani Hiob nie cierpiał niewinnie. Cierpienie spadło na niego jako kara za grzech przypisania Bogu zła. Pani Anna przekreśl;a dwadzieścia wieków chrześcijańskiej egzegezy, która niemalże zgodnie uznawała Hioba, za cierpiącego niewinnie. Staje ona u boku Elifaza, Bildada i Sofara, którzy koniecznie chcieli u Hioba znaleźć jakiś grzech, za który został ukarany cierpieniem. Pamiętajmy jednak, że Bóg w księdze Hioba tę tę trójkę gani. Pani Anna cytuje tu, dość wybiórczo zresztą, księdza Mariusza Rosika. 

Czy faktycznie Hiob przypisuje Bogu zło? Przyjrzyjmy się, jak zwykle różnym przekładom polskim i antycznym wersetu Hi 2,10.

Biblia Jakuba Wujka
Który rzekł do niej: Jako jedna z niewiast szalonych rzekłaś. Jeśliśmy przyjęli dobra z ręki Bożej, złego czemu byśmy przyjmować nie mieli? W tym wszytkim Job nie zgrzeszył usty swemi.

Biblia Brzeska
Której on odpowiedział: Mówiłaś to, jako jedna z niewiast szalonych. Jeśliżechmy brali dobra od Pana, a nieszczęścia przeczże przyjmować nie mamy? A w tym wszytkim Job usty swemi nie zgrzeszył.

Biblia Gdańska
I rzekł do niej: Tak właśnie mówisz, jako szalone niewiasty mawiają. Izali tylko dobre przyjmować będziemy od Boga, a złego przyjmować nie będziemy? W tem wszystkiem nie zgrzeszył Ijob usty swemi.

Biblia Tysiąclecia
Hiob jej odpowiedział: Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy? W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami.

Biblia Warszawska
Odpowiedział jej: Mówisz, jak mówią kobiety nierozumne. Dobre przyjmujemy od Boga, czy nie mielibyśmy przyjmować i złego? W tym wszystkim nie zgrzeszył Job swymi usty.

Nowa Biblia Gdańska
Jednak on jej odpowiedział: Mówisz tak, jakbyś jako szalona mówiła. Przyjęliśmy od Boga dobre, a mielibyśmy nie przyjmować i złego. Więc w tym wszystkim Ijob nie zawinił swoimi ustami.

Uwspółcześniona Biblia Gdańska
I odpowiedział jej: Mówisz, tak jak mówią głupie kobiety. Czy tylko dobro będziemy przyjmować od Boga, a zła przyjmować nie będziemy? W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami.

Biblia Paulistów
Ale on jej odparł: „Mówisz jak głupia. Jeśli przyjmowaliśmy od Boga dobro, dlaczego nie mielibyśmy przyjąć zła?”. Także wtedy Hiob nie zgrzeszył swoimi wargami.

Biblia Poznańska
Odpowiedział jej Job: Mówisz, jakbyś była szalona. Jeśli przyjmowaliśmy od Boga dobro, dlaczego nie mielibyśmy przyjąć zła? Także w tym wszystkim Job nie zgrzeszył swoją mową.

Biblia Mesjańska
Odpowiedział jej: Mówisz, jak mówią kobiety nierozumne. Dobre przyjmujemy od Boga, czy nie mielibyśmy przyjmować i złego? W tym wszystkim nie zgrzeszył Job swymi usty.

Biblia Nowego Świata
„Ale on jej powiedział: „”Mówisz tak, jak mówi jedna z nierozumnych kobiet. Czyż mielibyśmy przyjmować od prawdziwego Boga tylko to, co dobre, a nie przyjmować również tego, co złe? „” W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi wargami.”

Biblia Lubelska
A on jej na to powiedział: „Mówisz jak szalona. Skoro dobro przyjmowaliśmy od Boga, to i zła nie mielibyśmy przyjąć?” Zatem Hiob nie zgrzeszył [słowami] ust swoich.

Biblia Leopolity
Który rzekł do niey: Jako jedna z szalonych niewiast takeś theraz mówiła, ponieważeśmy dobre rzeczy priymowali z ręki Bożey, złych też czemu nie mamy znosić? Wtym wszystkim nie zgrzeszył Job usty swemi.

Biblia Pierwszego Kościoła
On popatrzył na nią i rzekł: „Odezwałaś się, jak jedna z bezmyślnych kobiet. Jeśli z ręki Pana przyjęlismy pomyślność, czemu niepomyślności przyjąć nie mamy?” Mimo wszytskiego, co go spotkało, Hiob nie zgrzeszył swymi wargami przeciw Bogu.

Biblia Warszawsko-Praska
Lecz on odpowiedział: Mówisz jak szalona! Skoro przyjmujemy od Boga dobro, to czyż nie powinniśmy przyjąć z Jego ręki także i zła? Znosząc to wszystko, Hiob nigdy nie wypowiedział nawet jednego grzesznego słowa przeciwko Bogu.

Wulgata
Qui ait ad illam : Quasi una de stultis mulieribus locuta es : si bona suscepimus de manu Dei, mala quare non suscipiamus ? In omnibus his non peccavit Job labiis suis.

Septuaginta
ὁ δὲ ἐμβλέψας εἶπεν αὐτῇ
῞Ωσπερ μία τῶν ἀφρόνων γυναικῶν ἐλάλησας·
εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς κυρίου, τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν;
ἐν πᾶσιν τούτοις τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ
οὐδὲν ἥμαρτεν Ιωβ τοῖς χείλεσιν ἐναντίον τοῦ θεοῦ.
ho de emblepsas ipen autê
῞Ôsper mia tôn aphronôn gynaecôn elalêsas;
i ta agatha edexametha ec chiros cyriou, ta caca ouch hypoesomen?
en pasin toutoes toes symbebêcosin autô
ouden hêmarten Iôb toes chilesin enantion tou theou.

Rzeczywiście, w prawie wszystkich przekładach jest w tym miejscu (za Wulgatą) zło/złe/to co złe. Wyjątkami są Biblia Brzeska z „nieszczęściem” i Biblia Pierwszego Kościoła z „niepomyślnością”. Natomiast wszystkie przekłady jednoznacznie głoszą, że Hiob wygłoszeniem tego zdania nie grzeszą. Toteż nie ma podstaw do stwierdzenia, że cierpienia Hioba są konsekwencją tego zdania.

Krzysztof Penderecki nie żyje

W niedzielę 29 marca 2020 nad ranem zmarł Krzysztof Penderecki. Wielkość tego kompozytora najlepiej opisał Janusz Ekiert, którego pozwolę sobie zacytować: „Pasja wg św. Łukasza” zapoczątkowała łańcuch światowych sukcesów Pendereckiego bez precedensu w powojennej muzyce i nikt nie powtórzył więcej podobnego triumfu. Gdy skomponował „Anaklasis” i „Tren”, mówiono, że jest jednym z najciekawszych talentów w muzyce naszych czasów. Po „Pasji wg św. Łukasza” wiedziano, że jest jednym z najwybitniejszych kompozytorów polskich. Po operach „Raj utracony” i „Czarna maska”, po „polskim Requiem” nabrano pewności, że jest jednym z największych kompozytorów stulecia. po „Siedmiu bramach Jerozolimy”, po „Symfonii przemijania” utrwala się opinia, ze należy do najsławniejszych twórców w ciągu tysięcy lat rozwoju muzyki. (Zwiedzajcie Europę, póki jeszcze istnieje, s. 171)

Jest coś zastanawiającego w tym, ze kompozytor, któremu bramy sławy otworzyła „Pasja wg św. Łukasza”, zmarł akurat w niedzielę zwaną przez wieki Niedzielą Męki Pańskiej.

Gdyby Krzysztof Penderecki zmarł kiedy indziej, pewnie rozkręciłbym akcję nawoływania do jego pochówku w Panteonie Narodowym w kościele św. Apostołów Piotra i Pawła w Krakowie. Obecny czas epidemii temu nie sprzyja, więc tylko tyle napiszę, że Krzysztof Penderecki jak nikt inny na miejsce w Panteonie Narodowym zasłużył.

Na koniec wypada się za zmarłego pomodlić:

Requiem aeternam dona ei, Domine, et lux perpetua luceat ei. Requiescat in pace. Amen.

Harry Potter i Pentakl Wężoustych Marcin Dęga

Książki bywają różne. Istotną, choć niedocenianą ich kategorią są fanfiki, czyli niekomercyjne, fanowskie uzupełnienia znanych książek, czy seryj książkowych. Cykl potterowski ma fanfików wyjątkowo dużo. Zdarzyło mi się przeczytać kilka z nich. Niektóre były bardzo słabe, inne zaś co najmniej przyzwoite.

„Harry Potter i Pentakl Wężoustych” Marcina Dęgi należy do tej drugiej grupy. Przede wszystkim dobrze oddaje oryginalny charakter postaci, a przynajmniej znacznie lepiej niż „Przeklęte dziecko”. Po drugie autor wpadł na doskonały pomysł urozmaicenia fabuły błyskotliwymi dowcipami. Po trzecie, podobnie jak oryginalne książki, sprawnie adaptuje motywy kulturowe, np. koncepcję dziedziczenia cech po dziadkach. Po czwarte zachowuje potterowską zasadę, że każdy kolejny tom jest przeznaczony dla starszego czytelnika niż poprzedni. To już nie jest książka dla dzieci, a dla tych, co na Potterze wyrośli. Po piąte, jak na amatorski ebook, jest całkiem przyzwoicie zredagowana.

5/52

* * * * *

Pierwszy cel na 2020 zrealizowany

90749113_679490852822662_3454379231952240640_n

Od lat jestem aktywny w internecie. Od 2002 roku aktywnie komentuję na forum portalu gazeta.pl, od 2006 roku prowadzę blogi, od 2010 mam kanał na YouTube, a w ostatnich latach aktywizuję swoje działania na Facebooku. W roku 2018 postanowiłem wszystko usystematyzować i skoordynować. Dlatego wyznaczyłem sobie cztery cele. Tak samo było w latach kolejnych/ Również na rok 2020 mam cztery cele. Pierwszy z nich niedawno zrealizowałem.

Grupa udostępniania ankiet naukowych na Facebooku jest pomyślana jako pomoc dla studentów i uczniów, którzy nie mają gdzie szukać respondentów do swoich ankiet. Zachęcam do wstępowania do grupy. Żeby była naprawdę sprawna, potrzeba kilku tysięcy członków, ale wiem, ze to nierealne w bliskim czasie. Dlatego cel na rok 2018 określiłem na 300 członków. Został on zrealizowany, dlatego na rok kolejny podniosłem go do poziomu 400. Ten też został zrealizowany ze sporym naddatkiem. Na koniec roku grupa liczyła 468 członków. Cel na 2020 stanowił pułap  500 członków jakiś czas temu został on osiągnięty. Dziś grupa liczy 561 członków. Jest więc dobrze, ale mam nadzieję, że stale będzie coraz lepiej. Zachęcam czytelników do dalszego pomagania młodym ludziom.

Z okazji osiągnięcia celu grupa otrzymuje nową szatę graficzną. Zachęcam do oglądania.

Przypominam też o pozostałych trzech celach i proszę o pomoc przy ich realizacji:

1.Moje blogi. Najważniejszym moim blogiem jest, podobnie jak od lat, Kultura Okiem Svetomira. W  roku 2018 wróciłem do pisania co najmniej dwa razy w tygodniu (z małymi wyjątkami), z tym że teksty są znacznie krótsze niż kiedyś. Połowa tekstów jest o literaturze, są to omówienia książek czytanych w ramach facebookowego wyzwania „Przeczytam 52 książki ” w danym roku. Gdyby ktoś chciał mi przysłać jakieś książki do recenzji, to chętnie przyjmę i zrecenzuję. Pozostałe teksty dotyczą różnych innych dziedzin kultury. Moim zamiarem na 2018 rok było wprowadzenie bloga do pierwszej setki rankingu blox.pl i udało się to zrealizować z naddatkiem. Blog był w pierwszej setce przez większość roku, najwyżej uplasował się na 43. miejscu. Dlatego na rok kolejny podniosłem poprzeczkę. Chciałem choć raz wejść do trzydziestki, a z setki przez cały rok nie wypaść. Obydwa cele udało się zrealizować do kwietnia, ale z końcem tego miesiąca zamknięto Bloksa. Musiałem przenieść się na WordPressa i walkę o pozycję mojego bloga zacząć od nowa. W 2019 miałem 4979 wyświetleń. Plan na 2020 to 10 000 wyświetleń. Ambitnie, ale realnie. 

Mam też plan dla swojego drugiego bloga. Rok Boży miał w 2019 roku 272 wyświetlenia. Cel na 2020 to 600 wyświetleń. Na dzień dzisiejszy KOS ma  1415 wyświetleń, a Rok Boży 571 wyświetleń.

2. Mój kanał na Youtubie ma trzy główne tematy: liturgia, folklor i przyroda. Mogą dojść nowe tematy, ale nie jest to pewne. Planowałem wrzucić w 2018 roku kilkadziesiąt filmów, a celem moim było osiągnięcie poziomu 100 subskrypcji. Zadania nie udało się wykonać, choć postęp był. Na koniec roku było 88 subskrypcji, więc cel na przyszły rok pozostał ten sam, czyli setka.  W roku 2019 udało się ja przekroczyć. Na koniec roku było 116 subskrypcji. Cel na 2020 to 150. Ambitnie ale realnie. Większość filmów jest udostępniana na FB, niektóre zaś są omawiane i wklejane na blogu. Na dzień dzisiejszy jest 122 subskrypcyj. Postęp więc jest, ale powolny. 

 

3.Strona Refleksje o postępie – antologia na Facebooku powstała jako reakcja na agresję pewnego postępowca pod moimi wypowiedziami. Służy ona krytyce niemądrego postępu (nie jakiegokolwiek postępu). W dalekiej przyszłości antologia może przybrać formę książkową. Zamierzałem w roku 2018 dorzucić kilkadziesiąt cytatów i tak uczyniłem. Proszę o nadsyłanie pomysłów i lajkowanie strony. Celem na rok 2018 było 100 obserwujących. Nie zostało to osiągnięte, dlatego na rok kolejny też celem było 100 obserwujących, ale z pewną modyfikacją.

Założyłem mianowicie drugą grupę facebookową, poświęcona wspomnianym wyżej blogom okresowym. Od kilku lat prowadziłem trzy blogi poświęcone kolejnym okresom Roku Liturgicznego: „Prawdziwe Boże Narodzenie”, „Prawdziwy Wielki Post” i „Prawdziwa Wielka Noc”. Po przeprowadzce na wordpressa, zastąpiłem je blogiem Rok Boży. W 2018 roku postanowiłem treść tych blogów udostępnić także na Facebooku, dlatego powołałem do życia stronę „Rok Boży„. W przyszłości chciałbym, aby na tej stronie pojawiały się także materiały innych autorów. Dlatego równolegle zakładam grupę „Katolicy nie tylko kulturowi„, na którą proszę wrzucać propozycje treści dla strony. Docelowo grupa ta ma także służyć dyskusjom na wszystkie tematy dotyczące religii katolickiej. 

Dlatego te sto obserwujących było na 2019 rok celem wspólnym dla obydwu stron. Cel uznaję za zrealizowany, gdy ten poziom osiągnie którakolwiek z nich. Na początku 2019 Refleksje miały 37 obserwujących a Rok Boży 33. Cel został zrealizowany. Na koniec roku Rok miał 100 obserwujących a Refleksje 35. Cel na 202o to 150 dla Roku, i 50 dla Refleksyj. Ambitnie, ale realnie. Na dziś Rok Boży ma 1116 obserwujących a Refleksje 35. Jest więc postęp, ale bardzo powolny. Tu jest najwięcej do zrobienia. 

W 2019 po raz pierwszy zrealizowałem, dzięki pomocy swych odbiorców wszystkie cztery cele. Mam nadzieję, że podobnie będzie w roku kolejnym. Dziękuję za uwagę i zapraszam do współpracy – czytania, oglądania, subskrybowania i lajkowania. 

 

Milan Kundera – Zdradzone testamenty

W tej książce Milan Kundera pisze o powieści: o powieści jako takiej, o sztuce powieści, o historii powieści, o odbiorze powieści, o powieściopisarzach, i w końcu o epoce powieści, którą, zdaniem autora jest nowożytność. Ważnymi bohaterami tego eseju są Franz Kafka i Leoš Janáček. Na przykładzie Kafki Kundera ukazuje częsty błąd w interpretowaniu powieści. Badacze często interpretują powieści w kontekście życiorysu pisarza a nie dzieł innych pisarzy. Tymczasem zdaniem Kundery (i moim, ale to nieważne) w powieściach dużo istotniejsze są inspiracje bibliograficzne niż biograficzne.

Ogólnie „Zdradzone testamenty” są niezwykle ważną książką dla wszystkich badaczy literatury i co wnikliwszych jej miłośników.

4/52

* * * * * (zastanawiałem się nad szóstą gwiazdką, ale jeszcze poczekam)

Balladyna – różni autorzy

Książka zawiera opowiadania następujących autorów: Max Czornyj, Gaja Grzegorzewska, Robert Małecki, Łukasz Orbitowski, Małgorzata Rogala, Alek Rogoziński, Marek Stelar, Marcel Woźniak.

Wszystkie utwory podejmują motyw Balladyny osadzony we współczesnych lub przyszłych czasach, najczęściej w konwencji kryminału (1 opowiadanie SF). Jest tu krew, morderstwa, zdrada i seks, jak w oryginale. Brakuje jednak polityki i metafizyki, a to były główne filary utworu Słowackiego. Z tych współczesnych interpretacyj nie da się zrobić polskiej „Gry o tron”, a z oryginału tak.

Jest to więc książka ciekawa, ale pozostawiająca pewien niedosyt

3/52

* * * *

Elena Kedros – Dziewczyny z Olimpu. Kryształowe łzy

Jeszcze parę lat temu z literatury młodzieżowej czytałem głównie lektury szkolne. Zmieniło się to ostatnio, wskutek tego, ze moje dzieci zaczęły czytać coraz więcej innych książek, a ich lektury szkolne, to już coraz częściej literatura „dorosła”, a nie młodzieżowa.

Teraz padło na tę książkę. Dobra książka to to nie jest. Można ją określić jako coś pomiędzy Percym Jacksonem a „Equestria girls”. Fabuła jednak nie jest tu zbyt porywająca, a implementacja greckiej mitologii jest dość łopatologiczna. Nic więc dziwnego, ze polski wydawca wypuścił tylko pierwsze dwa tomy tej serii. Ale dzieci pewnie z chęcią poczytają. Da im to tę korzyść, że zapoznają się z grecką mitologią

2/52

* * *

Na marginesie koronowirusa

Na marginesie koronawirusa pojawiło się mnóstwo fejków z nim związanych. Jednym z najciekawszych jest ten powyższy. Skąd wiem, że to fejk? Ano stąd, że gdyby w Sosnowcu był oddział zakaźny, to bym na nim wylądował w 1999 roku. A skoro nie było go w 1999, to nie ma go i teraz, bo takich oddziałów ubywa, a nie przybywa.

A z tym moim niedoszłym wylądowaniem na OZ to było tak. Od 1994 do 1999 studiowałem w Sosnowcu farmację. W pierwszej połowie 1999 roku pisałem pracę magisterską. Moja magisterka była czysto teoretyczna, toteż miałem dużo czasu wolnego i niekiedy pomagałem koleżankom prowadzącym prace badawcze. a to jako obiekt badań, a to jako trzymacz szczurów. Na początku marca jeden z owych szczurów ugryzł mnie w palec. Przestraszeni pracownicy katedry wysłali mnie na izbę przyjęć Szpitala Miejskiego w Sosnowcu. Na tejże izbie równie przestraszony lekarz bardzo chciał mnie wysłać na Oddział Zakaźny w Bytomiu ( bo w Czeladzi, jak mówił, też jest, ale nie tak dobry jak w Bytomiu, a nie wiadomo, co ten szczur w sobie miał) i wypisał mi stosowne skierowanie. Na szczęście na tej izbie opatrzono mi ranę i podano anatoksynę przeciwtężcową, bo ze skierowania nie skorzystałem. I dobrze zrobiłem, bo szczur chyba nic specjalnego w sobie nie miał, toteż nic mi się po tym ugryzieniu nie stało.

Robert Harris – Konklawe

Robert Harris dotąd nie należał do ważnych pisarzy mojego życia. Owszem, parę dekad temu przeczytałem „Vaterland” i bardzo mi się spodobał, ale potem przez lata nie tylko nie czytałem nic Harrisa, ale też w ogóle nie myślałem o tym pisarzu.

Zmieniło się to teraz, gdy na fali popularności ekranizacji powieści Harrisa „Oficer i szpieg” wydano w Polsce nie tylko tę, ale także inne jego książki. Mnie wpadło w ręce „Konklawe”. Akcja tej książki dzieje się w niedalekiej przyszłości, kiedy to kardynałowie, dokonując wyboru papieża przecedzają komara a połykają wielbłąda, by użyć metafory ewangelicznej.

Szczególnie cenny jest w tej książce jeden krótki fragment: „Kiedyś wyjaśnienie wszystkich tajemnic znajdowano w Bogu. Teraz zdetronizowali Go głosiciele teorii spiskowych. To oni są współczesnymi heretykami.”

1/52

* * * * *

Zaprojektuj witrynę taką jak ta za pomocą WordPress.com
Rozpocznij