Pod koniec maja byłem sobie na koncercie organowym. Przed koncertem był wykład na temat różnych przekładów Biblii. Prelegent pokazywał reprinty różnych przekładów. Między innymi miałem okazję zerknąć do łacińskiego przegładu Nowego Testamentu pióra Erazma z Rotterdamu. Zajrzałem do pierwszego rozdziału Ewangelii Świętego Jana, jednego z tych bardzo nielicznych fragmentów Biblii, które jako tako kojarzę po …
Category Archives: RELIGIA
Piękna i głęboka prefacja
Zachwycałem się już na tym blogu tekstami liturgicznymi obrządków ormiańskiego i syryjskiego. Pora na taki sam zachwyt nad tekstem pochodzącym z mojej własnej tradycji. to jest ze Zwyczajnej Formy Rytu Rzymskiego. Tym tekstem jest Szósta Prefacja na Niedziele Zwykłe. Vere dignum et iustum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere: Domine, …
Monstrancje w kształcie drzewa
Montrancje najczęściej przypominają słońce. I słusznie, bo slóńce jest jednym z najważniejszych symboli chrystologicznych. Chrystus jest naszym Słońcem, Słońcem prawdziwym, którego to Słońca to astronomiczne jest jedynie odbiciem. Bywają też monstrancje w kształcie kościoła, czy kaplicy. To też jest słuszne, bo monstrancja jest jakby przenośną kapliczką, w której mieszka Bóg. Ale za mało jest monstrancji …
Opowieści duchowe – Z żywotów świętych – Bolesław Prus
W cyklu Opowieści duchowe kontynuuję przypominanie Bolesława Prusa, który wbrew popularnemu osądowi, widzącemu w nim tylko laickiego pozytywistę, jest pisarzem, który swoją twórczość głęboko osadził w Biblii i duchowości. Zacytowana niżej nowela wpisuje się w nurt duchowości tołstojowskiej. Gdy byłem w mieście K., spotkał mnie pewnego razu miejscowy sędzia śledczy i rzekł z uśmiechem: — Wyobraź …
Kontynuuj czytanie „Opowieści duchowe – Z żywotów świętych – Bolesław Prus”
Podcast Episode: Dwie pieśni o Chrystusowym Świetle
Pip: Kultura Okiem Svetomira — gdzie muzyka religijna z Nigerii spotyka słowacką hymnodię i jakoś ma to głęboki sens. Mara: Svetomirus przygląda się dziś dwóm pieśniom o Chrystusowym świetle — różnym językowo i kulturowo, ale zaskakująco zbieżnym w tym, co chcą powiedzieć. Pip: Zacznijmy od tych pieśni i pytania, co je łączy. Dwie pieśni, jedno …
Kontynuuj czytanie „Podcast Episode: Dwie pieśni o Chrystusowym Świetle”
Spostrzegać Go pośród miasta – Roman E. Rogowski
Ta książka jest dobrym wprowadzeniem w mistykę miasta. Ukazuje, jak w mieście znaleźć i dostrzec Chrystusa. Oparta na Ewangelii według Świętego Jana ***** 3/52/2026
Akatyst z akompaniamentem
Akatyst maryjny, podobnie jak inne akatysty znamy przede wszystkim z wykonań a capella, zgodnie ze wschodnią tradycją. W ramach adaptowania tego nabożeństwa przez chrześcijaństwo zachodnie pojawiają się wersje z akompaniamentem. Nieraz bardzo udane, jak ta, którą niniejszym prezentuję, a na którą natknąłem sie parę miesięcy temu przeszukując YouTube w poszukiwaniu ciekawych nagrań muzyki duchowej.
Opowieści duchowe – Wizja Ramzesa XII – Bolesław Prus „Faraon”
Jeden z Youtuberów katolickich ostatnio sklasyfikował Bolesława Prusa jako pisarza antyklerykalnego i antyreligijnego, a za najbardziej antyklerykalną i antyreligijną jego książke uznał „Faraona”. Tymczasem Prus w Faraonie zawarł przynajmniej kilka całkowicie prawowiernych nauk duchowych, których chciałbym przedtawić jedną, ukazującą więlka wartość duchową modlitwy dziękczynnej. Mądry Chaldejczyk, nawet nie oglądając szczegółowo faraona, taką dał radę: — …
Kontynuuj czytanie „Opowieści duchowe – Wizja Ramzesa XII – Bolesław Prus „Faraon””
Pieśń o Miłosierdziu Boskim – Franciszek Karpiński
Boże! Twoje zlitowanieDobrze padło na człowieka!On w swoim nikczemnym stanieMiłosierdzia tylko czeka! Czyżem to sobie zasłużył,Żeś mię Twej nauczył wiary?Do swegoś mię boku użył,Dusznemi poświęcił dary! Do stołu Twego z drugiemiIdę, godownik szczęśliwy!Nie zazdroszczę bogactw ziemi,Skarbem moim Bóg prawdziwy! Karzą śmiercią bunty czyje;Gdym się na Boga podnosił,On to widział, i ja żyję;Chce tylko, bym Go …
Kontynuuj czytanie „Pieśń o Miłosierdziu Boskim – Franciszek Karpiński”
Mateczka. Śledztwo w sprawie mariawitów – Tomasz Terlikowski
Moim zdaniem to najsłabsza książka Terlikowskiego w ostatnich latach. Fenomen mariawityzmu autor sprowadził do kwestii wykorzystania seksualnego. Ja tego nie kupuję. Mimo wszystko, jest to napisane sprawnie i dobrze się czyta, dlatego daje cztery gwiazdki. **** 1/52/2026