Kultura Okiem Svetomira

• 

O Krzyżu egipskim tropiciele zagrożeń duchowych piszą tak:

KRZYŻ Z KOKARDKĄ (ANKH / ONK). Symbol pogardy dziewictwa i symbol możliwości wyboru partnera według osobistego uznania. Jest to zwrot do starożytnego pogaństwa, w którym praktykowano rytualne hulanki, orgie itp. Amulet ten z racji swojego kształtu bywa mylony z krzyżem, znakiem zbawczej Męki Jezusa Chrystusa. Tymczasem znak ankh wywodzi się ze starożytnej kultury egipskiej, gdzie jako hieroglif oznaczał życie, płodność i reinkarnacje. Symbolizuje on egipskiego boga Ra, który to bóg wymagał adoracji w postaci orgii seksualnych. Ściśle związany z kultem płodności – znak zwany jest także „krzyżem życia”. Hieroglif ten jest bardzo różnie interpretowany. Jako agc, crux ansata oznaczał zapłodnienie przez Słońce. Linia pozioma z pętlą oznacza wschodzące Słońce, pionowa zaś jest jego promieniem. Inna interpretacja wskazuje na dwa pierwiastki: męski (linia pionowa – symbol falliczny) i żeński (część ankh – symbol kobiecych narządów rodnych). Połączenie tych dwóch pierwiastków w ankh jest źródłem życia. Dzisiaj także tłumaczy się ten symbol regeneracją życia poprzez narodziny i reinkarnację. Funkcjonuje jako symbol rozwiązłości seksualnej i pogardy dziewictwem. W ostatnich czasach stał się talizmanem niektórych grup zajmujących się okultyzmem i wiedzą tajemną, dla których symbolizuje rozwiązłość seksualną. Rozpowszechniony jest przez karty Tarota, malowidła na ścianach piramid i mumii. W muzyce rockowej występuje na okładkach płyt, jak również jest noszony przez nieświadomych chrześcijan jako ozdoba w formie wisiorka lub pierścionka.

A jednak….

Podobnie jak wiele innych atakowanych znaków, krzyż Ankh jest starym i ważnym symbolem chrześcijańskim. Dotąd jest często używany przez Koptów (choć tropiciele usiłują wykazać, że wcale nie, ale robią to bardzo nieporadnie).

Tu z konstantynopolitańskiego Kościoła Hagia Eirene:

Tu typowo koptyjskie ujęcie z czasów starożytnych:

Nieco późniejsze (VI – VII wiek):

I współczesne ze strony AMCOPTIC:

I jeszcze koptyjska ikona wyraźnie nawiązująca do tego krzyża:

Cytowana już przeze mnie wielokrotnie siostra Dorothea Forstner pisze o tym symbolu tak: Krzyż z z uchwytem (αγχ, crux ansata), nazywany błędnie też kluczem Nilu, oznacza – jako hieroglif egipski – życie albo zapłodnienie przez słońce. Linia pozioma z pętlą oznacza wschodzące słońce, pionowa- promień słońca. Na grobach Koptów (chrześcijańscy potomkowie Egipcjan) często ryto ten znak, będący w tym przypadku symbolem krzyża. Był to więc u starożytnych Egipcjan symbol solarny. Jako taki był szczególnie podatny na chrystianizację, wszak Chrystus jest dla nas z wysoka wschodzącym Słońcem. (Łk 1, 78)

Jak podaje największa internetowa Encyklopedia Historii Starożytnej: Gdy chrześcijaństwo zyskało szerszą akceptację w IV wieku n.e., wiele symboli starej religii popadło w niełaskę i zostało zakazanych lub po prostu o nich zapomniano. Symbol djed, tak blisko związany z Ozyrysem, był jednym z nich, ale ankh nadal był używany. Znawca tematu Jack Tresidder pisze o ankh: „Jego kształt był różnie rozumiany jako wschodzące słońce na horyzoncie, związek mężczyzn i kobiet lub innych przeciwieństw, a także jako klucz do ezoterycznej wiedzy i zaświatów, świata ducha. Egipski Kościół koptyjski przejął ankh jako formę chrześcijańskiego krzyża, symbolizującego życie wieczne w Chrystusie „. Podczas gdy inne ślady dawnej religii zaniknęły, ankh przyjął nową rolę, zachowując swój stary sens symbolu życia i obietnicy życia wiecznego. Adele Nozedar komentuje to tak: „Potężne symbole często przenikają do innych kultur pomimo ich pochodzenia, a ankh nie jest wyjątkiem. Ponieważ symbolizuje nieśmiertelność i wszechświat, został zapożyczony przez koptyjskich chrześcijan z IV wieku, którzy używali go jako symbolu podkreślającego przesłanie Chrystusa, że ​​po śmierci jest życie wieczne ”. Z kolei w internetowym słowniku symboli Symbol Dictionary możemy przeczytać: Oryginalny Krzyż Koptyjski pochodzi od egipskiego Ankh i jest używany przez chrześcijan w Egipcie.(…) Ankh pojawia się często w egipskich pismach o odrodzeniu, a symbolika ta została przyjęta przez koptyjskich chrześcijan oraz sekty gnostyckie, aby symbolizować zmartwychwstanie Chrystusa i niebiańskie małżeństwo. Ankh był też pierwowzorem krzyża znanego jako krzyż „łaciński”. Jest o tym wzmianka również w cytowanej wyżej encyklopedii: Ankh jako symbol życia wiecznego ostatecznie stracił pętlę na szczycie, aby stać się chrześcijańskim krzyżem, który, podobnie jak starożytny ankh, jest noszony przez wierzących w Jezusa Chrystusa w dniu dzisiejszym z tego samego powodu: utożsamiania się ze swoim Bogiem i wszystkimi Bożymi obietnicami.

Trzeba przyznać, że chrześcijańskie krzyże ANKH mają zazwyczaj schrystianizowaną formę – w okręgu jest umieszczony krzyż równoramienny, monogram Chrystusowy, wizerunek Pelikana lub kwiat lotosu (też symbol staroegipski). We wszystkich też chrześcijańskich przedstawieniach tego krzyża pętla jest okrągła, a nie spłaszczona jak w wersji staroegipskiej. W zbiorze symboli księdza Wacława Piszczka CM jako chrześcijański widnieje wersja z pustą okrągłą pętlą. Mimo tych zmian jest wyraźna ciągłość między wersją staroegipską, a chrześcijańską zarówno na płaszczyźnie graficznej, jak i symbolicznej. Chrześcijańska forma krzyża ankh niewątpliwie symbolizuje życie wieczne w Chrystusie, a nie jakieś dawno przebrzmiałe wartości pogańskie.

(teksty angielskie w tłumaczeniu autora bloga)