Kultura Okiem Svetomira

Książki religijne są dwojakiego rodzaju. Mogą albo dostarczać wiedzy religijnej, albo formować postawy religijne. Typy te jednak rzadko występują w postaci czystej. Najczęściej książka religijna zasadniczo pełni jedną z tych dwóch ról, ale zawiera jakieś elementy drugiej.

Praca siostry Borkowskiej „Od Radegundy do Julianny” pełni dwie wskazane wyżej role literatury religijnej mniej więcej po równo. Dostarcza sporo wiedzy o życiu średniowiecznych zakonnic i o średniowieczu w ogólności, jednocześnie zawierając mnóstwo praktycznych wskazówek, które dzisiejszy czytelnik, nie tylko zakonny, ale także świecki (myślę, że przedewszystkiem świecki) może wykorzystać w swoim życiu duchowym. Ogólnie, jest to bardzo dobra książka dla oczytanych katolików. Nieoczytanych i niekatolików raczej nie zainteresuje. Dodatkową zaletą tej książki jest zwięzła, ale konkretna bibliografia, ułatwiająca czytelnikowi samodzielne pogłębienie tematu.

Autorka przedstawiła w książce sylwetki kilkunastu średniowiecznych zakonnic, głownie mniszek, ale także kanoniczek, rekluzek, beginek i jedną założycielkę zakonu, która sama zakonnicą zostać nie zdążyła. Jest to grono różnorodne. Niektóre są kanonizowane, inne nie, niektóre były mistyczkami, inne nie, niektóre pozostawiły po sobie pisma, inne nie. Jak to w życiu. Książka ukazuje też, że idee Serca Jezusowego i Miłosierdzia Bożego nie pojawiły się dopiero w nowożytnych objawieniach prywatnych, ale są obecne w żeńskiej mistyce katolickiej od średniowiecza.

34/52

* * * * *

Do moich ubionych książek należą okołonaukowe eseje, szczególnie humanistyczne. Większość z nich czyta mi się doskonale, choć niektóre z nich są niełatwą lekturą. Bywają jednak i takie, przez które nie potrafię przebrnąć przez wiele miesięcy. Teraz mam takich pięć. Wszystkie poruszają interesujące dla mnie tematy, a mimo to męczę się z ich czytaniem.  Oto te książki:

1. Henryk Markiewicz – Jeszcze dopowiedzenia

2. Jacek Łukasiewicz- Szmaciarze i bohaterowie

3. Marek Dziekan – Złote stolice Arabów

4. David Foster Wallace  – Rzekomo fajna rzecz, której nigdy więcej nie zrobię

5. Leszek Kołakowski – Czy diabeł może być zbawiony i 27 innych kazań.

Druga i piąta są może dla mnie za trudne, trzecia i czwarta poruszają tematy na których zbyt słabo się znam, a pierwsza jest napisana zbyt szorskim stylem, a jednak czuję, że te wyjaśnienia są niewystarczające. W sumie nie wiem, dlaczego akurat z tymi książkami się męczę.

W Święto Podwyższenia Krzyża Świętego w całej Polsce odbywało sie wydarzenie „Polska pod Krzyżem”. Również w Rybniku. Byłem tam. Rzecz znamienna, celebransom Mszy tak się spieszyło, że wybrali dwójeczkę po to, by po Komunii móc sobie przez kwadrans poprzemawiać. Ale przynajmniej pieśni były na tej Mszy przyzwoite, choć z gitarkami. A poszedłem tam, bo rzecz się działa w moim ulubionym średniowiecznym kościółku.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.