Kultura Okiem Svetomira

Były czasy, choć dziś trudno w to uwierzyć, kiedy wróżono, że telefon zabije prasę. Na przykład Adolf Nowaczyński (+1944) tak pisał: „Architekturę zabiła książka drukowana”, mówi V. Hugo, „Książkę zabije dziennikarstwo”, wróżył Goethe, dziennikarstwo zwyciężą: telefon i kinematograf. O ile już wypowiedzi Hugo i Goethego okazały się grubo przesadzone (pierwsza zresztą była przesadzona z pełną świadomoscią popełnianej przesady) to proroctwo Nowaczyńskiego okazało się zupełnie nietrafione. Telefon, zarówno stacjonarny, jak też i jego młodszy komórkowy brat, nie tylko prasy nie zabił, ale stał się jej podporą, bedąc jednym z podstawowych narzędzi dziennikarskiej pracy. W dzisiejszych czasach role potencjalnego zabójcy dziennikarstwa przejął internet. Pisałem już o tym problemie, zainteresowanych odsyłam do tamtego tekstu. W jego konkluzji wyrażam opinię, że internet prasy nie zabije, ale znacząco zmieni jej kulturowa funkcję.

Wracając zaś do telefonii, to ciągle obserwujemy jej rozwój. Na polu telefonii stacjonarnej w naszym kraju objawia się on przede wsystkim pojawieniem się sporej liczby nowych jej operatorów. Jednym z nich jest ekotel. Podstawowymi cechami jego oferty są:

a) usługa w najlepszej cenie – niski abonament (od 39,90 zł.) z dużą ilością darmowych minut (100) oraz tańsze połączenia telefoniczne po za abonamentem (od 5 gr. za minutę),

b) dodatkowe usługi obniżające koszty połączeń – międzymiastowe za pół ceny oraz tani świat (obniżająca cenę połączeń na telefony stacjonarne w Austrii, Belgii, Chinach, Chorwacji, Czechach, Danii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Japonii, Kanadzie, Niemczech, Norwegii, Rosji, Słowacji, USA, Węgrzech, Wlk. Brytanii, Włoszech i innych o połowę),

c) proste formalności – zmiany usługodawcy na ekotel można dokonać nie wychodząc z domu – wszystkie formalności (łącznie z rozwiązaniem umowy z tp) załatwia za Klienta ekotel,

d) możliwość korzystania z internetu od dotychczasowego dostawcy (np. Neostrada) bez ponoszenia dodatkowych kosztów.

Czytając punkt c) odczuwam pewien niedosyt. Mając w pamięci doswiadczenia wielu abonentów między innymi sieci tele 2 oczekuję od nowych operatorów nie tylko minimum formalności przy zawieraniu umowy, ale też łatwości jej rozwiązywania. Mam szczerą nadzieję, że ekotel również i to zapewni, co niewątpliwie wyróżni go na tle niektórych konkurentów.

Serwis Favore.pl jest dosyć ciekawą bazą ogłoszeń drobnych dotyczących wszelkiego rodzaju usług.

Na chwile obecna jest w nim zarejestrowanych ponad 6000 ogłoszeń . Są tu usługi najrozmaitsze od banalnych, po tak dziwaczne jak wyrób ceramicznych czaszek z ranami postrzałowymi. Każdy uzytkownik serwisu może zgłosić swoje usługi w nastepujacych kategoriach:

-Budowa, Dom, Ogród

-Dla Firmy i Biura

-Edukacja, Nauka

-Elektronika, Foto, Wideo

-Finansowe i Prawne

-Informatyka i Telekomunikacja

-Motoryzacja i Transport

-Rozrywka, Imprezy i Sztuka

-Rzemiosło i Przemysł

-Turystyka, Sport i Rekreacja

-Zdrowie i Uroda

-Pozostałe

Enigmatyczna kategoria pozostałe, dzieli się na:

-Dla dzieci

-Dla zwierząt

-Drobne

-Ekologia

-Nieruchomości

-Pogrzebowe

-Praca

-Rolnictwo, leśnictwo, rybołówstwo

-Tylko dla dorosłych

-Pozostałe

Te Pozostałe pozostałe dziela się zaś na:

-Chałupnictwo

-Kuriozalne, dziwaczne

-Rzadkie

Zgodnie z tym, co swego czasu pisał Zajdel w powieści Limes inferior najciekawsze są właśnie pozostałe.

Aby stać się bardziej popularnym wśród internautów serwis ogłosił konkurs z atrakcyjnymi nagrodami,takimi jak pendrive, plecak, czy scyzoryk. Można je zdobyć „werbując” nowych uzytkowników portalu. Zachecam więc do udziału w tym konkursie.

Dzisiejsza ponowoczesna kultura sprzyja hybrydowaniu. Tak się dziwnie składa, że jednym z częściej hybrydujących gatunków są rozmaitego rodzaju gry. Pisałem już o hybrydach gier i utworów literackich oraz gier i dzieł sztuki. Dziś będę pisał o hybrydzie dwóch tworów internetowych- gry strategicznej i serwisu społecznościowego. Jest więc niniejszy tekst kontynuacją dwóch różnych cykli na moim blogu. Wspomnianego wyżej, poświęconego hybrydom gier i większego poświęconego społecznościom internetowym. Tak czy inaczej, pisać dzisiaj będę o serwisie politika.pl.

Pod względem stopnia hybrydyzacji jest to serwis perfekcyjny. Jest on zarazem stuprocentową grą i stuprocentową społecznością. Takiej efektywności nie udało się uzyskać dwom wcześniej przeze mnie opisanym hybrydom. Jako społeczność Politika oferuje trzy podstawowe funkcjonalności: forum występujące jako Hyde Park, grupy pod postacią partyj i blogi zakamuflowane jako gazety. Można więc wykorzystywać Politikę do popularyzacji własnych dzieł i poglądów w ogóle nie traktując jej jako gry, jeśli nie liczyć założenia profilu postaci. Jest też omawiany serwis pełnokrwistą, chociaż prostą grą strategiczną. Tworząc profil postaci określa się jej poglądy polityczne i wybiera jedną spośród kilku możliwych profesyj. W ramach tychże, w miarę postępów w grze, awansuje się na coraz to wyższe stanowiska. I w tej kwestii autorom gry należy się pochwała. Jednym z możliwych do wyboru jest „zawód” duchownego. Stopniami awansu są: kleryk, wikary, proboszcz, Ojciec Dyrektor i biskup. Pomijając oczywiście Ojca Dyrektora, będącego ewidentnym żartem twórców, wszystkie pozostałe stopnie odpowiadają rzeczywistym szczeblom duchownej hierarchii. Rzadkość to w dzisiejszych czasach, kiedy większość twórców kultury, od dziennikarzy poczynając, a na filmowcach kończąc, to kompletni dyletanci w dziedzinie religii.

Sama rozgrywka przebiega dwutorowo. Po pierwsze, wykonując różne czynności, zdobywa się punkty. Wygrywa ten, kto zdobędzie ich najwięcej. Po drugie, co jakiś czas w świecie politiki organizowane są wybory prezydenckie. Ich zwycięzcy też są w pewnym sensie zwycięzcami gry. Dalszych szczegółów podawać nie będę, żeby nie pozbawiać czytelników przyjemności ich samodzielnego poznawania. Niestety, gra ma także wady. Największą jest nieprzyjazny system logowania.