Kultura Okiem Svetomira

Skoro już w ramach cyklu o mediach religijnych zabrałem się za telewizje, to przy telewizjach na razie zostanę. Pozostanę też w tym samym rejonie, co ostatnio. Omówiwszy w poprzednim odcinku czeską Tv Noe, dziś przyjrzę się austriackiej K-TV, która również w Polsce ma sporą grupę widzów, oglądających ją za pośrednictwem satelity, lub internetu. Jeśli chodzi o model programowy to jest ona w pewnym sensie pośrodku, pomiędzy EWTN, a Noe. Jest tu dużo publicystyki, dokumentu i reportażu, a zarazem niemało liturgii i paraliturgii. Cały program jest nadawany w języku niemieckim.

Codziennie, kiedyś późnym rankiem, a ostatnio wieczorami, transmitowana jest Msza Święta z telewizyjnej kaplicy. Jest to NOM w języku niemieckim, sprawowany dosyć pobożnie. Jeden z trzech stałych celebransów zawsze używa Kanonu Rzymskiego. Pozostali odprawiają mniej uroczyście, ale też godnie. Dodatkowo w każdy niedzielny poranek transmitowana jest Msza Święta w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego, czyli trydencka. Jest to jedyna znana mi telewizja katolicka regularnie transmitująca Msze Święte trydenckie. Podobnie jak w EWTN, również w K-TV, praktycznie nie ma Liturgii Godzin, natomiast paraliturgia jest reprezentowana przez swoje formy rudymentalne, przedewszystkiem różaniec i Koronka do Miłosierdzia Bożego.

Większą część programu zajmują programy z pogranicza katechezy, publicystyki i reportażu, traktujące przedewszystkiem o życiu Kościoła. Do tej grupy można też zaliczyć obfite relacje z działań Ojca świętego. Zdarzają się również ciekawe koncerty, zwłaszcza muzyki poważnej, ale muzyka nie dominuje w programie tej telewizji.

Ogólnie jest to dobra telewizja, można ją uznać za reprezentującą linię Ojca Świętego Benedykta XVI.

Pisma profesjonalne, rozmaitych zresztą dyscyplin, stosują zazwyczaj pewną sympatyczną praktykę, polegająca na prowadzeniu przynajmniej jednego stałego działu, zrozumiałego nawet dla laików. Zwyczajowi temu hołduje również komputerowy miesięcznik Hakin9. W przypadku tego periodyku jest to przede wszystkim rubryka W skrócie – aktualności. Można z niej się dowiedzieć, o różnych aktualnych ciekawostkach ze świata komputerów i telekomunikacji.

W numerze czerwcowym, oprócz wspomnianego wyżej działu aktualności, tekstem zrozumiałym dla humanistów i mogącym ich zainteresować jest artykuł Marcina Kosedowskiego, zatytułowany ” Biometryka – ujawnij swoje dane”. Autor analizuje biometryczne metody zabezpieczania danych, czyli takie , które są oparte na pewnych indywidualnych cechach fizycznych poszczególnych ludzi, takich jak odcisk palca, geometria twarzy, układ tęczówki oka, sposób poruszania sie, czy głos. Opisuje ich działanie i analizuje ich niezawodność, dochodząc do konkluzji, że „Reklamowana jako bezpieczna biometryka, nie powinna być stosowana jako jedyna ochrona jakichkolwiek danych. Czytniki mogą być oszukane przez każdego, a uzyskane dane pozwalają na wykorzystanie przez całe życie ofiary. Również paszporty biometryczne obniżają poziom bezpieczeństwa. Obecnie ich skopiowanie jest wyjątkowo proste.”

Jest to konkluzja wyjątkowo interesująca, zwłaszcza w odniesieniu do paszportów. Okazuje się bowiem, że znaczne ograniczenie wolności obywateli związane ze zbieraniem danych biometrycznych do paszportów wcale nie służy zwiększeniu ich bezpieczeństwa, a jedynie ustanowieniu totalitarnej kontroli nad społeczeństwem. Konkluzje tekstu Kosedowskiego powinny więc być popularyzowane, gdyż jeśli się ta wiedza upowszechni jest szansa, że ludzie zaczną się sprzeciwiać pobieraniu na przykład odcisków palców w ramach akcji paszportowej.

Wydawać by się mogło, że bardzo silnie zateizowane, a przy tem pozbawione wyznania silnie dominującego Czesko nie jest dobrym miejscem dla rozwoju mediów religijnych. A jednak takowe w owym kraju nie tylko istnieją, ale i mają się całkiem nieźle. Sztandarowym przykładem jest Radio Proglas, o którym już pisałem i pisać jeszcze będę.

Dziś natomiast chciałbym zwrócić Państwa uwagę na związaną z tymże radiem telewizję Noe. Jest to telewizja całkowicie inna niż EWTN, zupełnie inaczej ma rozłożone akcenty, inne są proporcje pomiędzy działami programowymi. W telewizji Noe dominuje film dokumentalny, drugie miejsce zajmuje publicystyka, kolejne katecheza. Liturgii, muzyki i twórczości fabularnej. Taki profil wynika ze współpracy z włoską telewizją katolicką Telepace, o której kiedyś napiszę w osobnym tekście. To właśnie z archiwów starszej siostry zza Alp czerpie Tv Noe swą bogatą dokumentalistykę.

Mnie osobiście taki schemat programowy niezbyt odpowiada. Nie ukrywam, że moim zdaniem, sercem programu stacji religijnej, zwłaszcza zaś katolickiej, winna być liturgia. A w Tv Noe jest ona ograniczona do niedzielnej Mszy Świętej, solidnego i pobożnego, sprawowanego bez większych nadużyć NOMu po czesku, trannsmitowanego z różnych morawskich parafij. Paraliturgia również jest tu prawie nieobecna, jeśli nie liczyć niedzielnej modlitwy Anioł Pański. Być może taki model programowy spowodowany jest po części specyfiką czeskiego społeczeństwa. Może tak być, że telewizja ta chce dotrzeć nie tylko do będących w tym kraju mniejszością katolików, ale też do protestantów i niewierzących. Ja osobiście jednak jestem przekonany. Nic tak dobrze nie przyciągnie do Kościoła jak piękna liturgia. Wiedzą o tym i wykorzystują to prawosławni. Wielka szkoda, że znakomitej większości katolików, zwłaszcza zaś duchownym i liderom medialnym, głębszej świadomości tego faktu dotkliwie brakuje.

Dobiega już końca proces tworzenia mojego nowego forum dyskusyjnego na portalu Gazeta.pl. Zgodnie z zapowiedzią w poprzednim tekście poczynioną, ankieta na ten temat wisiała dwa tygodnie. Choć wisi nadal, uważam ją juz za zamkniętą. Wyniki widać na obrazku powyżej. Jak widać zainteresowanie było bliskie zeru, a wygrała propozycja Roberta Drozda, brzmiąca: Impertynencja ptaków na tle a nawet na wszelakich dziełach kultury słowiańskiej.

I również zgodnie z zapowiedzią, w sobotę 19 września, w szesnastą rocznicę chwilowego powrotu bolszewików do władzy w Polsce, założyłem forum pod takim właśnie tytułem. Zapraszam więc wszystkich do prowadzenia dyskusyj. Oby żywszych, aniżeli udział w ankiecie.