Kultura Okiem Svetomira

Kolejny ciekawy eksperyment twórczy Szostaka. Powieść ułożona z fikcyjnych tomików wierszy fikcyjnej poetki, będącej jej pierwszoosobową narratorką. Sporo nawiązań do poprzednich książek autora, zwłaszcza do oberków i trylogii krakowskiej. W tej powieści konsekwentnie unika się imion, można się więc jedynie domyślać, kto jest kim w innych powieściach.

Z tą książką wiąże się moje osobiste oświadczenie, które można zaliczyć do gatunku oświadczeń metafizycznych. Otóż czytałem tę książkę bezpośrednio po Bliskich Ernaux, zupełnym przypadkiem tak się ułożyło, zbiegły się tak akurat dwa niezależne plany moich tegorocznych lektur – szostakowski i noblowski. Tymczasem w obydwu książkach znajdujemy ten sam motyw – pierwszosobowa narratorka miała starszą siostrę, która zmarła przed jej urodzeniem i której istnienie rodzice przed nią ukrywali. Szostak oczywiście mógł znać książkę Ernaux i się inspirować (uprawdopodobnię to w jednym z kolejnych wpisów), ale ja podejmując lekturę nie wiedziałem o istnieniu takich wątków w którejkolwiek z tych książek. A więc prowadziła mnie Ręka.

*****

50/52/2024

To najstraszniejsza, najobrzydliwsza książka, jaką w życiu czytałem. To polskie Mein Kampf, strumień czystej nienawiści. Autor nienawidzi praktycznie wszystkich: Żydów, Ukraińców, Romów, Niemców, Kościoła, szlachty, etc. Nie brakuje tu nawet wezwań do zabijania. Cieplejsze uczucia ma tylko dla Rosji i Putina. Promuje eugenikę i to realizowaną za pomocą aborcji i eutanazji, nawet przymusowej.

Na facebooku jest reklamowana taką wklejką, umieszczaną na setkach profili: Polecam wspaniałą książkę patriotyczną pt. „Prosto z mostu, czyli wywody człowieka logicznego” – Jana Kedyz-Kowalskiego. Wspaniała! Książka w druku jest w Polsce zakazana przez cenzurę, chociaż można ją jeszcze kupić w Internecie jako e-book. Jest w niej wszystko to, o czym teraz nie wolno mówić! I o Hołowni z pochodzenia Ukraińcu, o Adamie Bodnarze z pochodzenia Ukraińcu i bardzo aktywnym członku Związku Ukraińców w Polsce, który w rządzie Tuska jest nowym polskim ministrem sprawiedliwości. O innych Ukraińcach: o wiceministrze sprawiedliwości Arkadiuszu Myrsze, o Dariuszu Korneluku nowym prokuratorze krajowym, o nowym ministrze do spraw służb specjalnych Tomaszu Siemoniaku z PO, o nowym ministrze d/s UE Adamie Szłapce, o wiceministrze nauki Andrzeju Szeptyckim (bardzo aktywnym członku Związku Ukraińców w Polsce i potomku metropolity Andreja Szeptyckiego, ukraińskiego faszysty, który był pośrednio odpowiedzialny za ludobójstwo Polaków na Wołyniu), o pośle Piotrze Kandybie, o przewodniczącym sejmowej komisji spraw zagranicznych i pełnomocniku ds odbudowy Ukrainy Pawle Kowalu, o Zbigniewie Kuźmiuku z PiS, o posłance Oldze Semeniuk, o obecnym wicemarszałku Sejmu Włodzimierzu Czarzastym, o wicepremierze i ministrze obrony oraz przyszłym marszałku Sejmu Kosiniak-Kamyszu. Oni wszyscy to Ukraińcy! O ukraińskich korzeniach tych dwóch ostatnich, niewiele osób do tej pory wiedziało. Obecnie Polską rządzi Niemiec z pomocą trzech Ukraińców (Tusk + Hołownia, Kosiniak-Kamysz, Czarzasty) i ich kolegów, także Ukraińców! W książce jest też o obu Kaczyńskich, o Donaldzie Tusku – agencie Stasi i obecnego niemieckiego wywiadu o pseudonimie „Oscar”, o Mateuszu Morawieckim – kolejnym agencie niemieckiego wywiadu o pseudonimie „Jacob”, o Wałęsie agencie SB który w 1989 roku wziął 1 mln dolarów (prawdopodobnie) od CIA za film, który nigdy nie powstał, o byłym prezydencie Polski – Aleksandrze Kwaśniewskim (jego ojciec to kat z UB mordujący polskich patriotów), o zabójstwie Leppera. I o wszystkich aferach III RP, o emigrantach, o Covid-19 i rozkradaniu naszego majątku. O polskich zdrajcach, oszustach i złodziejach. Wszystko doskonale opisane. To wszystko jest ważne, żeby zobaczyć, że władze PO, PiS i pozostałych partii, to jedna wielka banda zdrajców, która nie robi sobie nawzajem krzywdy a tylko celowo skłóca ze sobą Polaków wyznając zasadę „dziel i rządź!”. Zresztą – za utworzeniem całej lewicy (a głównie PO) ale także PiS w Polsce, oraz ich obecną kontrolą stoją ci sami mocodawcy – Niemcy, Żydzi, Amerykanie. Tylko kilka dowodów na to: wspólne obchody Chanuki w Sejmie, jednomyślne potępienie czynu Brauna, jednomyślne przekazanie 100 mln zł na remont cmentarza żydowskiego w Warszawie, jednomyślne wyłożenie ponad 250 mld zł na Ukrainę, jednomyślna zgoda na celowe osiedlenie w Polsce kilku milionów Ukraińców, niedawne jednomyślnie przekazanie Ukraińcom kolejnych 6,2 mld zł, wspólne zniszczenie polskich stoczni, rybołówstwa, górnictwa a teraz niszczenie rolnictwa albo to, że Tusk i Morawiecki rządzą mimo, że wszystkie partie wiedzą, iż są niemieckimi agentami. Nie zdziwcie się gdy cała lewica z KO na czele, wspólnie z PiS jednogłośnie zagłosują za prawami wyborczymi dla Ukraińców a także jednogłośnie wyślą polskich żołnierzy – naszych synów do walki za Ukrainę. Autentycznie uważam, że każdy polski patriota powinien przeczytać tę pozycję, która totalnie odkłamuje obecną wersję historii Polski. Jest to BIBLIA POLSKIEGO PATRIOTY! Trzeba też reklamować ją wśród swoich znajomych po to, aby jak najwięcej Polaków ją przeczytało – zanim zostanie w Polsce całkowicie zakazana. Książka jest jeszcze do kupienia jako e-book np. w księgarni muve.pl

A o to kilka cytatów z tej „Biblii polskiego patrioty”:

Hu­ma­ni­ta­ryzm i chrze­ści­jań­stwo są naj­więk­szy­mi wro­ga­mi ga­tun­ku ludz­kie­go.

Ko­lej­na za­le­ta — pan­de­mia COVID-19 umoż­li­wi­ła­by spo­łe­czeń­stwu oczysz­cze­nie się z osób nie­pro­duk­tyw­nych, prze­wle­kle cho­rych, które tylko ge­ne­ru­ją kosz­ty spo­łecz­ne zwią­za­ne z ich le­cze­niem. Wiem, że brzmi to strasz­nie ale taka jest lo­gi­ka życia. Tak, czy siak — wcze­śniej, czy póź­niej — każdy z nas, kie­dyś musi umrzeć.

Jest prze­ra­ża­ją­ce, jak ogrom­ne kwoty mar­nu­je co roku pań­stwo na przed­się­wzię­cia, które są becz­ką bez dna i nie przy­no­szą żad­nych, do­słow­nie żad­nych ko­rzy­ści. Na przy­kład, co roku wy­da­je się ponad 3 mld zł na utrzy­ma­nie za­ko­nów i ko­ścio­łów róż­nych re­li­gii, Wy­da­je około 2 mld zł na pomoc spo­łecz­ną dla mar­gi­ne­su spo­łecz­ne­go, me­ne­li i in­nych nie­ro­bów. Około 1,5 mld zł na fi­nan­so­wa­nie szpi­ta­li psy­chia­trycz­nych i od­dzia­łów psy­chia­trycz­nych. Bli­sko 2 mld zł na utrzy­my­wa­nie i le­cze­nie osób nie­ule­czal­nie cho­rych, na różne rzad­kie cho­ro­by. Około 4 mld zł na całą służ­bę wię­zien­ną (więź­nio­wie po­win­ni cięż­ko pra­co­wać, aby zwró­cić kosz­ty ca­łe­go sys­te­mu). Są to mi­liar­dy zło­tych, rok w rok wy­rzu­ca­ne w błoto.

Jan Kedyz-Kowalski to prawie na pewno pseudonim. Sądzę, że ukrywa się za nim człowiek, którego nazwisko jest akronimem słowa Kedyz, a który wcześniej pisał treściowo i stylistycznie podobne książki („Moja Polska” i „Moja Polska 2”). Przypuszczam, że analiza stylograficzna wykazałaby tożsamość autora tych trzech dzieł.

Ossendowski to pisarz obecnie mało znany, ale wśród tych, którzy go znają budzący skrajne emocje. Uwielbiany przez część środowisk patriotycznych, krytykowany przez liberalną lewicę. Postanowiłem więc zapoznać się w jakimś stopniu z jego twórczością, aby wyrobić sobie własne zdanie.

Zacząłem od „Lenina”, bo był dostępny w audiobooku na Legimi. Jest to doskonały esej, który kiepsko udaje powieść. Analizy dotyczące samego Lenina, Rosji i komunizmu świetne i trafne. Wątki fabularne drętwe, kulawe i naciągane jak w telenoweli. Takie przedwojenne „Na Wspólnej”. Wszystko, co prawdopodobne i nieprawdopodobne musi przydarzyć się głównemu bohaterowi. Pomylone nazwiska i daty. Jerzy Gapon staje się Grzegorzem, a komunista Malinowski ginie kilka miesięcy wcześniej niż w rzeczywistości.

A gdy nagle pojawia się nowa młoda dziewczyna, jest prawie pewne, że za kilka stron zostanie zabita. Ten schemat powtórzył się chyba pięć razy. Taki jest poziom tej literatury.