Kto ma dzieci, ten ma i zabawki, chyba, że jest postrzelony i w myśl jakiejś chorej ideologii zamierza dziecko bez zabawek wychowywać. Kto mnie zna ten wie, że uważam wychowywanie dziecka bez zabawek za szkodliwy dla tegoż dziecka absurd. W naszym kręgu kulturowym zabawki są dzieciom koniecznie potrzebne, bo są integralna częścią dziecięcej zabawy w europejskim stylu. Zabawki towarzyszą kolejnym pokoleniom dzieci od tysiącleci. Kształty i rodzaje zabawek się zmieniają, ale ich funkcja kulturowa pozostaje niezmienna. Zabawki mogą więc być, wbrew pozorom tematem poważnej refleksji naukowej. Chociażby w dziedzinie badanych przeze mnie transformacyj bytów kulturowych. Tu mamy do czynienia z przemianami formy bytu przy zachowaniu jego funkcji.
Kultura Okiem Svetomira 